Hoe word ik creatief?

4 tips waarmee je ontdekt dat ook jij creatief bent!

Op dit moment lees en luister ik allerlei boeken van Julia Cameron. Ik ben absolute fan. Ze helpt mij echt om aan het schrijven te gaan. Ik volgde haar cursus Je leven lang schrijven en nu volg ik haar cursus The Artist Way.

Van haar mag ik nooit meer zeggen: ik ben niet creatief. Schrijven is namelijk óók creatief. Hehe… opgelucht dat ik blijkbaar ook eens creatief ben.

Ze schrijft ergens iets moois over twee manieren waarop ons brein kan werken. Aan de ene kant hebben we het lineaire, het abstracte denken. Daarmee redeneren we logisch, analyseren we en brengen we structuur aan.

Maar er is ook een andere manier van denken: de creatieve kant. Daar mogen ideeën ontstaan die eerst onmogelijk lijken. Ideeën die nog niet netjes in een plan passen. Tot je ze toch gaat doen.

Zoals dat boek schrijven waar ik mee bezig ben. Het leek ooit onmogelijk, maar inmiddels werk ik aan de tweede versie. Als mijn meelezers hem hebben nagelezen, ga ik hem opnieuw aanpassen en daarna op zoek naar een uitgever. Iets wat ik nooit had durven dromen.

Creativiteit heeft onder andere te maken met hoe verschillende delen van ons brein met elkaar samenwerken. Natuurlijk speelt aanleg een rol (een stukje DNA) maar een groot deel is ook iets wat je kunt ontwikkelen.

De grote vraag is dus: kun je creativiteit bevorderen?

Er is veel over geschreven en ik heb er inmiddels ook aardig wat over gelezen.

Het antwoord luidt: ja.

Hoe?

Mijn favoriete schrijfster en docente op dit moment is Julia Cameron, zoals ik net al zei. Zij heeft een aantal tips die ze in meer dan twintig jaar ervaring steeds weer bevestigd heeft gezien.

Morning Pages
Hier ga ik nog eens een apart artikel aan wijden. Het is een simpele oefening: zodra je uit bed komt, rol je naar je notitieboek en schrijf je op wat er in je opkomt.

Het is een vorm van meditatie, bidden, reflecteren, hoe je het ook maar wilt noemen. Je brein ontspant omdat je gedachten als het ware laagje voor laagje verwerkt en een plekje geeft. Zo kom je weer een beetje uit bij jezelf. En bij wat je leuk vindt. Wat je kunt. Klinkt zweverig hè? Nou, dat is het niet. Ik doe dit al jaren en het werkt fantastisch. Als ik het niet doe, word ik een beetje chagrijnig en heb ik het gevoel dat ik de grip op dingen verlies. Zodra ik weer begin met mijn Morning Pages of simpel: elke ochtend in mijn dagboek schrijven, gaat het licht in mijn omgeving weer aan.

Je hoeft niet mooi te kunnen schrijven of foutloos te zijn. Het gaat om de beweging: je hand die met pen over papier gaat. Dat zet iets in gang. Het brengt je in contact met je creativiteit. Die ziet er voor iedereen anders uitzien. Misschien schrijf jij niet, maar maak je foto’s. Of muziek. Of werk je graag in de tuin.

Beweeg
Ga bijvoorbeeld wandelen. Zonder telefoon, zonder muziek. Als jij beweegt, komt je brein ook in beweging. Je zorg ervoor dat er verbindingen worden gemaakt tussen je beide hersenhelften. En dat kan creativiteit op gang brengen.

Ontspan
Handelingen die je op de automatische piloot doet, zorgen ervoor dat je brein ontspant. En juist dan kan het creatieve deel aan het werk.

Daarom krijgen mensen vaak goede ideeën onder de douche. Het is een handeling die je dagelijks doet; je hoeft er niet over na te denken. Je hoofd krijgt ruimte en boem: een idee.

Artist Date
Die cursus ben ik nu dus aan het doen. Het idee is eigenlijk heel simpel: neem de tijd om twee uurtjes te ‘spelen’. Als een kind, nergens aan denken. Wat minder zweverig vertaald: iets doen wat jij echt leuk vindt. Alleen. Zonder afleiding. Bijvoorbeeld ongestoord rondneuzen in een kringloopwinkel. Alleen naar het strand. Dat soort dingen. Het idee is dat je dit helemaal alleen doet. Met je zelf op stap zeg maar. Dan doe je vanzelf inspiratie op.

Zo wandelde ik pas door het dorp, langs een rijtje huizen. Ik had er bewust de tijd voor genomen. Ondanks dat ik een drukke dag had. Doordat ik niet op mijn telefoon zat en niet nadacht over alle dingen die ik nog moest doen, had ik oog voor mijn omgeving.

Toen zag ik iets wat ik anders waarschijnlijk nooit had opgemerkt.

Photo by Daniele Levis Pelusi on Unsplash

Een man zat op zijn knieën in de tuin. Om hem heen stonden allemaal potjes met viooltjes. Allerlei kleuren. Het zag er bijna surrealistisch uit.

Dit eenvoudige beeld had iets ontroerends. Een oudere man, omringd door ‘weet-ik-hoeveel’ viooltjes, die rustig de tijd nam om in alle plantenbakken in zijn tuin een plantje te zetten.

De kleurenzee van viooltjes was overweldigend. Mijn oog viel op de paarse viooltjes. Ik vertraagde mijn pas. Ik ben dol op paarse viooltjes. Ze hebben een soort diepte in zich.

Ik knikte de man toe.
‘Wat mooi,’ zei ik.

‘Ja,’ zei de man.
En hij glimlachte stralend.

Deze man had vast ook zijn zorgen, problemen en verdriet. Hij had vast ook een agenda. Maar hij had zichzelf getrakteerd op een uurtje ‘'spelen’. En aan zijn glimlach te zien deed hem dat goed.

En omdat ik (ondanks mijn veel te drukke agenda), mijn to-do-lijsten en de griep die ik voelde aankomen de tijd had genomen om tien minuten door het dorp te wandelen zonder verplichtingen…werd ook ik getrakteerd op dit wonderschone fenomeen.

Viooltjes planten.

Ik hoop dat je de komende week ook even tijd voor jezelf neemt om iets te doen wat je echt leuk vindt. Voel je er niet schuldig over. En zie het zeker niet als iets zweverigs.

Je bent namelijk geschapen met allerlei gaven.
Gaven die soms een beetje verstopt raken onder bergen verplichtingen, problemen en stress. Misschien is het tijd om er weer eentje voorzichtig tevoorschijn te halen.

Misschien bedoelde Julia Cameron dat wel met creativiteit: ruimte maken zodat je de viooltjes weer ziet…

---

Je kunt je inschrijven om (bijna) elke week een artikel in je mailbox te ontvangen en met €2.50 kun je mij helpen dit soort verhalen te blijven maken! Steun via deze link.

Tot volgende week!